Szeroka gama metod pozwala na skuteczne barwienie tkanin. Oto sześć różnych metod barwienia tekstyliów.
1. Batik
Batik to rodzaj barwienia odpornego, starożytna technika, która zapobiega przedostawaniu się barwnika na całą tkaninę i tworzeniu wzoru. Tworzenie obszarów odpornych na roztwór barwnika pozwala na uzyskanie jaśniejszych i ciemniejszych kolorów w tym samym procesie barwienia.
Pochodzący z wyspy Jawa w Indonezji batik jest jednym z najstarszych procesów barwienia tekstyliów. Polega na pokryciu woskiem fragmentów tkaniny, wystawiając na działanie barwnika jedynie niewoskowane fragmenty. Producent może powtórzyć ten proces wielokrotnie, używając szeregu kolorów w celu uzyskania unikalnych efektów, takich jak smugi lub cętki.
Batik był tradycyjnie przeznaczony do szycia odzieży i sukienek na miarę. Dziś jest używany do różnych przedmiotów, w tym do pikowania, odzieży i draperii. Nowoczesny batik może również uzyskać jaśniejsze, bardziej skomplikowane wzory.
Oto ogólny proces barwienia batiku:
Woskowanie:Producent nakłada warstwę wosku według zakreślonego ołówkiem wzoru.
Barwiący:Tkaninę zanurza się w kąpieli barwiącej, pozostawiając woskowaną część niezabarwioną. Te dwa etapy można powtarzać wielokrotnie, w zależności od pożądanego efektu.
Usuwanie wosku:Wosk usuwa się poprzez podgrzanie i zeskrobanie.
2. Barwienie krzyżowe
Barwienie krzyżowe pozwala uzyskać różnorodne efekty kolorystyczne za pomocą kąpieli barwiącej tkaniny. Kąpiel ta zawiera dwa lub więcej włókien przędzy, które wykazują różne odcienie. Barwienie krzyżowe jest zwykle stosowane w celu uzyskania miękkich, mglistych efektów wrzosu. Jednak może również dać odważniejsze wzory, w zależności od zastosowanych włókien.
Barwienie krzyżowe jest szybkie i niedrogie, a mimo to daje efekty podobne do innych technik. To sprawia, że jest to popularna metoda barwienia tekstyliów.
Oto proces barwienia krzyżowego:
Zanurzenie:Producent bierze tkaninę wykonaną z dwóch lub więcej rodzajów włókien, takich jak wełna i jedwab, i zanurza ją w kąpieli zawierającej różne rodzaje barwników.
Barwiący:Włókna w różny sposób absorbują barwniki, tworząc różne odcienie.
3. Barwienie sztukowe
Barwienie kawałkowe barwi materiał przed pocięciem go na gotową odzież. Można go stosować do tkanin i dzianin. Jednak jest to najbardziej typowe dla włókien bawełnianych i ciemniejszych kolorów, więc kolor ma wystarczająco dużo czasu na związanie przed pocięciem na mniejsze kawałki. Ponadto barwienie jednostkowe stosuje się głównie w przypadku tkanin, które mają mieć jeden jednolity kolor.
Poniżej znajduje się proces barwienia sztuk:
Barwienie roztworowe:Duży, ciągły arkusz suchej tkaniny przepuszcza się przez koryto gorącego roztworu barwnika.
Rozkład kolorów:Tkanina przechodzi przez wyściełane wałki, które równomiernie rozprowadzają kolor, wyciskając nadmiar płynu.
Odmianą tej metody jest przetwarzanie materiału tekstylnego w formie liny na szpuli. Tkanina wchodzi i wychodzi z kadzi farbiarskiej.
4. Barwienie kadziowe
Barwienie w kadzi odbywa się w wiadrze lub kadzi. Barwniki kadziowe są pigmentami nierozpuszczalnymi. Pierwotnie otrzymywano je wyłącznie z roślin, ale obecnie można je wytwarzać syntetycznie.
Barwienie kadziowe jest powszechnie stosowane do tapicerki, markiz, ręczników i koszul. Oto standardowe kroki tego procesu:
Zmniejszenie:Producent stosuje środek redukujący i zasadę w celu przekształcenia nierozpuszczalnego barwnika kadziowego w rozpuszczalny sód.
Dyfuzja:Rozpuszczony sód wnika we włókna tkaniny.
Płukanie:Producent płucze i usuwa z tkaniny nadmiar środka redukującego i alkaliów.
Utlenianie:Po farbowaniu konieczne jest utlenianie, aby uzyskać pożądany odcień. Producent może potraktować tkaninę środkiem utleniającym, takim jak nadtlenek wodoru, lub wyprać ją w zimnej wodzie. Utlenianie przekształca barwnik kadzi z powrotem do postaci nierozpuszczalnej.
Mydło:Na koniec namydlą tkaninę detergentem, aby usunąć nadmiar pigmentu. Cząsteczki barwnika kadziowego wchłonięte przez materiał zostają przeorientowane do postaci bardziej krystalicznej.
5. Barwienie przędzy
Barwienie przędzy następuje przed dzianiem lub tkaniem tkaniny. Następuje po przędzeniu przędzy i może obejmować częściowe lub całkowite zanurzenie przędzy. Barwioną przędzę można tkać w celu uzyskania efektów specjalnych, takich jak paski, kratka i kratka. W tej technice można również łączyć barwioną na niebiesko przędzę osnowową z białą przędzą wypełniającą do produkcji dżinsu.
Barwienie pakietów jest jedną z najpopularniejszych metod barwienia przędzy. Oto typowe kroki:
Barwiący:Przędza nawijana jest na perforowaną rurkę lub szpulę zwaną pakietem, a następnie umieszczana w okrągłym naczyniu farbiarskim z pionowymi wrzecionami. Opakowanie może być nawinięte na przędzę bawełnianą, akrylową, poliestrową lub wiskozową i może ważyć od 500 gramów do 2 kilogramów. Roztwór barwnika wtłacza się naprzemiennie od zewnątrz opakowania do środka.
Usuwanie przędzy:Kolorowa przędza jest usuwana z naczynia w celu wykorzystania jej do tkanin i dzianin.
6. Barwienie roztworowe
Podczas barwienia w roztworze producent dodaje barwnik do ciekłego roztworu polimeru, podczas gdy tworzą się włókna. Następnie przędzą włókna w przędzę. Barwienie roztworowe dokładnie miesza kolor z roztworem, przenosząc kolor przez całe włókno po jego wytłoczeniu.
Ponieważ kolor pochodzi od rzeczywistych włókien, uzyskana tkanina ma jasny, przejrzysty wygląd. Barwienie roztworowe można stosować wyłącznie w przypadku tkanin syntetycznych, takich jak akryl, poliester i nylon.
W przeciwieństwie do tradycyjnych procesów barwienia, barwienie roztworowe nie wymaga użycia wody. Pomaga to zmniejszyć zużycie energii, odpady chemiczne i produkty uboczne, takie jak dwutlenek węgla. Barwienie roztworowe zapewnia również krótsze czasy realizacji i lepszą odporność na promieniowanie UV.
Proces barwienia roztworowego
Barwienie roztworowe tekstyliów dodaje koloru składnikom włókien w stanie ciekłym przed faktyczną produkcją włókien. Oto ogólne kroki barwienia tkanin w roztworze:
Karmienie:Producent podaje związki chemiczne zwane polimerami na górę maszyny farbiarskiej. Nowoczesna maszyna do farbowania jest zwykle wykonana ze stali nierdzewnej i zawiera naczynie do przechowywania cieczy barwiącej. Posiada również urządzenia do chłodzenia, podgrzewania i przemieszczania cieczy dookoła i do tkaniny syntetycznej.
Topienie:Maszyna topi polimery w materiał przypominający żel. Podczas tego procesu topienia bezpośrednio do polimerów dodaje się także pigmenty barwne.
Wyrzucenie:Następnie żel przechodzi przez maleńkie otwory zwane dyszami przędzalniczymi, w wyniku czego powstaje przędza. Włókno posiada już pożądany kolor po wytłoczeniu przez dysze przędzalnicze, dzięki czemu nie wymaga dodatkowych etapów pigmentacji.
Transport i wysyłka:Gdy włókna splotą się w przędzę i osiągną pożądany kolor, są gotowe do transportu i wysyłki do producentów wyrobów tekstylnych. Przędza jest często wysyłana w pojemnikach w postaci motków lub na szpulach. Pojemniki te są zazwyczaj przechowywane w belach, składanych kartonach, pudełkach lub workach.
Dzianie lub tkanie:Gdy producenci tekstyliów otrzymają przędzę syntetyczną, mogą z niej robić na drutach lub tkać różne produkty, w tym odzież, dywany, chodniki, koce, tapicerkę i inne.
