Powłoka hydrofobowa
Słowo „fobica” pochodzi od greckiego rdzenia „phobos”, co oznacza „strach”, a „hydro” odnosi się do wody, co w dosłownym znaczeniu słowo to oznacza „strach przed wodą”.
Hydrofobowość to właściwość, która nie ma powinowactwa do wody, nie wchłania jej ani nie miesza się z nią, odnosi się do powierzchni, która odpycha wodę i materiały na bazie wody.
Cząsteczki środków hydrofobowych są zazwyczaj niepolarne (nie ma stref ładunków dodatnich ani ujemnych), gdy woda i materiały na bazie wody wchodzą w kontakt z powierzchnią hydrofobową, krople te rozprzestrzeniają się i łatwo zsuwają z powierzchni.
Szkło ma z natury właściwości typowo hydrofilowe, co oznacza, że cząsteczki wody spadające na szkło mają tendencję do przyklejania się do jego powierzchni. Powłoki hydrofobowe do szkła zmieniają zachowanie powierzchni, czyniąc je hydrofobowymi i odpychającymi krople wody. Teoretycznie maksymalna hydrofobowość wynosi 180 stopni i w tym przypadku kropla jest idealnie kulista, stykająca się z powierzchnią w pojedynczym, prawie niezauważalnym punkcie. Wydaje się, że woda i materiały na bazie wody odbijają się od hydrofobowej powierzchni, gdzie wygląda to tak, jakby wywierała siłę na kroplę wody i odpychała ją, jednak tak się nie dzieje, po prostu nie ma przyciągania pomiędzy powierzchnią a powierzchnią kropla wody, jakby kropla nie mogła się utrzymać i po prostu się ześlizgnęła.
Jak to działa?
Tego typu powłoka po nałożeniu na szybę paneli fotowoltaicznych zmienia zachowanie jej powierzchni, która zaczyna odpychać kropelki wody. Powłoka hydrofobowa tworzy niewidoczną, trwałą warstwę, która zapewnia wodoodporność i odporność na pozostałości.
W czasie deszczu krople wody spadające na hydrofobową powierzchnię łączą się i ostatecznie zsuwają z panelu (w przypadku montażu pod pewnym kątem), ciągnąc za sobą cząsteczki brudu, nadając mu właściwości samooczyszczające.
Powłoka antystatyczna
Powłoka antystatyczna ma właściwości, które zapobiegają lub ograniczają powstawanie elektryczności statycznej. Środek antystatyczny to środek stosowany do obróbki materiałów lub powierzchni w celu zmniejszenia lub wyeliminowania gromadzenia się elektryczności statycznej.
Energia elektrostatyczna obecna na powierzchni przedmiotów jest spowodowana brakiem równowagi pomiędzy dodatnimi i ujemnymi ładunkami materiału. Energia ta odpowiada za siły przyciągania pomiędzy powierzchnią materiału a niektórymi cząsteczkami brudu, powodując osadzanie się tych cząstek i utrudniając czyszczenie materiałów. Rolą środka antystatycznego jest nadanie powierzchni lub samemu materiałowi lekko przewodzącego charakteru.
Kiedy mówimy o zachowaniu tego typu powłoki na szkle paneli słonecznych, jej właściwości mają na celu odpychanie brudu osadzonego na szkle, unikanie przywierania brudu do szkła, co powoduje, że cząsteczki te łatwo oddzielają się od szyba panelu słonecznego.
Jak to działa?
Środki antystatyczne to związki, które rozpraszają tę energię elektrostatyczną, zmniejszając przyciąganie pomiędzy powierzchnią materiału a cząsteczkami brudu. Dlatego powłoki antystatyczne zmniejszają przyciąganie brudu do powierzchni panelu słonecznego, ograniczając gromadzenie się brudu i ułatwiając proces czyszczenia.
Która opcja jest najlepsza, aby dłużej utrzymać panele słoneczne w czystości?
Obie powłoki ułatwiają czyszczenie paneli słonecznych i pomagają im dłużej zachować czystość. Jednakże wybór odpowiedniego rozwiązania powinien opierać się na typie klimatu, w którym panele fotowoltaiczne są zainstalowane:
· W klimacie łagodnym, z umiarkowanymi okresami opadów zaleca się zastosowanie powłoki antystatycznej;
· W ekstremalnych klimatach (środowiska z dużą ilością opadów) zaleca się powłokę hydrofobową.
