Wraz z rozwojem przemysłu farbiarskiego i wykończeniowego pojawiały się kolejno różne zmiękczacze. Ogólnie rzecz biorąc, zgodnie ze składem chemicznym zmiękczaczy można je podzielić na cztery kategorie: nie powierzchniowo czynne, środki powierzchniowo czynne, reaktywne i emulsje polimerowe.
nieaktywny powierzchniowo
Wczesnymi zmiękczaczami nieaktywnymi powierzchniowo były głównie oleje mineralne, parafiny i oleje naturalne. Wyższe alkohole tłuszczowe, wyższe kwasy tłuszczowe i estry wyższych kwasów tłuszczowych mają dobrą miękkość i gładkość przy dużej prędkości i mogą być również stosowane jako surowce do zmiękczaczy. Zmiękczacz 101 należy do tej kategorii.
Środek powierzchniowo czynny
Większość zmiękczaczy należy do tej kategorii. Wśród nich zmiękczacz kationowy nadaje się do wykańczania włókien celulozowych i włókien syntetycznych i jest kategorią szeroko stosowaną.
(1) Zmiękczacz anionowy
Wcześniej stosowano zmiękczacze anionowe, najczęściej związki siarczanowe lub sulfonianowe. Na przykład siarczany olejów roślinnych, siarczany lub siarczany kwasów tłuszczowych, sulfoniany bursztynianu i tym podobne. Zmiękczacz anionowy ma dobrą zwilżalność i stabilność termiczną i może być stosowany w tej samej kąpieli z fluorescencyjnym środkiem wybielającym. Ma wyjątkową gładkość w połączeniu z substancjami niejonowymi do wybielanych tkanin. Reprezentatywną odmianą jest sulfonian bursztynianu dioktadecylu, nazwa handlowa zmiękczacza MA-700. Ponieważ włókna są w wodzie naładowane ujemnie, takie zmiękczacze nie są łatwo adsorbowane przez włókna, co powoduje słabe działanie zmiękczające i wrażliwość na elektrolity, zwykle stosowane w przypadku bawełny, wiskozy, jedwabiu itp.
(2) Zmiękczacz niejonowy
Takie zmiękczacze mają dobrą kompatybilność, są odporne na elektrolity i nie mają wad związanych z żółknięciem, ale mają słabą adsorpcję na włóknach i niską trwałość. Stosowany głównie do wykańczania włókien celulozowych i oleju z włókien syntetycznych.
Ester poliolu kwasu tłuszczowego. Głównymi odmianami niejonowych zmiękczaczy typu poliolowego są estry pentaerytrytolowych kwasów tłuszczowych, estry glicerolu i monokwasów tłuszczowych oraz estry sorbitanu i kwasów tłuszczowych. Zmiękczacz ten doskonale wpływa na zmniejszenie współczynnika tarcia statycznego włókien i jest zmiękczaczem ogólnego przeznaczenia, szeroko stosowanym w olejach przędzalniczych do włókien syntetycznych.
Alkanoloamidy i polioksyetylenowe amidy tłuszczowe
Dietanoloamid kwasu tłuszczowego ma dobrą stabilizację piany i działanie wygładzające w roztworze i może być stosowany jako środek zmiękczający.
polieter
Zmiękczacz polieterowy ma doskonałą odporność na wysoką temperaturę, szczególnie nadaje się do dużych prędkości, wysokiej temperatury, wysokiego ciśnienia i innych okazji.
(3) Zmiękczacz kationowy
Zmiękczacz kationowy ma silną zdolność wiązania z różnymi włóknami, dzięki czemu tkanina uzyskuje doskonały efekt zmiękczający, dużą trwałość, odporność na pranie i może poprawić działanie antystatyczne, odporność na ścieranie i wytrzymałość na rozdarcie tkaniny. Wadą jest zjawisko żółknięcia, działanie hamujące na fluorescencyjne środki wybielające i działanie drażniące na organizm ludzki. Zmiękczacze kationowe są szeroko stosowane i mają wiele odmian.
Czwartorzędowe sole amoniowe. Jest to najważniejszy kationowy zmiękczacz. Jest kationowy w każdym środowisku i ma dobre działanie zmiękczające. Można go stosować do wszystkich rodzajów włókien. Nie nadaje się do zmiękczania tkanin bielonych i bardzo białych. Ten rodzaj zmiękczaczy rozwija się dynamicznie.
